Podróż przez świat musiała zacząć się tutaj.
Jak dziecko pochłonięte zabawą, tracące poczucie rzeczywistości.
Jak kropla drążąca skałę. Straciłam poczucie czasu.
Byłam wolna.
Każda litera, cyfra, słowo - ma swój czas.
Zawsze uczyć. Uczyć. Myśleć.
Myśleć prawdziwie. Myśleć bez ograniczeń.
„Maszerować noga w nogę nie jest bynajmniej tym samym, co iść ręka w rękę.”
Pokolenia tych, z których jestem, odeszły. Wszystko się zmienia.
I ja się zmieniam.
Choć pozostaję sobą.
Teraz opowiadam własną historię.
Veritas et libertas.