Patron

Patronem nagrody jest prof. Tadeusz Kotarbi┼äski - pierwszy rektor Uniwersytetu ┼ü├│dzkiego - wybitny etyk, filozof, wyk┼éadowca akademicki, cz┼éowiek g┼é─Öbokiej refleksji i szerokiego spojrzenia na histori─Ö my┼Ťli ludzkiej oraz jej wp┼éyw na losy spo┼éecze┼ästw. Te cechy naszego patrona wyznaczaj─ů zar├│wno szerokie ramy merytoryczne konkursu, jak i surowe kryteria oceny nadsy┼éanych prac.


Profesor Kotarbiński w swoim gabinecie[1]


Patron tej nagrody jest ogromnym autorytetem dla wszystkich humanist├│w i mistrzem, autorem drogi, kt├│r─ů ka┼╝dy z nas gdyby poszed┼é, to osi─ůgn─ů┼éby wiele jako uczony i jako cz┼éowiek.


dr hab. Ewa Kołodziejczyk, laureatka II edycji nagrody






Chcemy kontynuowa─ç jego my┼Ťl oraz spos├│b postrzegania i metod─Ö analizy rzeczywisto┼Ťci. Pragniemy rozwija─ç humanistyczn─ů refleksj─Ö, kt├│rej my sami i wsp├│┼éczesny ┼Ťwiat bardzo potrzebujemy.



Czy op┼éaca si─Ö wobec tego ┼╝y─ç tw├│rczo? Czy nie praktycznie czeka─ç na wyniki cudzej tw├│rczo┼Ťci, a potem z niej korzysta─ç na┼Ťladowczo, co najwy┼╝ej dokonuj─ůc pewnych ulepsze┼ä? S─ůdzimy, ┼╝e mimo wszystko op┼éaca si─Ö na d┼éu┼╝szy dystans inicjatorstwo, pionierstwo, tw├│rczo┼Ť─ç prze┼éomowa.

Traktat o dobrej robocie. T. Kotarbiński (1955)



ÔÇ×Lub robi─ç co┼ŤÔÇŽ Kochaj kogo┼ŤÔÇŽ Nie b─ůd┼║ ga┼éganemÔÇŽ ┼╗yj powa┼╝nie!ÔÇŁ ÔÇô Technika a warto┼Ťci wychowawcze, Ryszard Urba┼äski (1989)

Urodzi┼é si─Ö i wychowywa┼é w Warszawie. Z pierwszego gimnazjum zosta┼é wyrzucony za udzia┼é w strajku w 1905 roku. Matur─Ö musia┼é zdawa─ç eksternistycznie, dwa lata p├│┼║niej, na terenie dzisiejszej Estonii. Wtedy jeszcze m┼éodzie┼╝ polska musia┼éa walczy─ç o zdawanie egzamin├│w w swoim ojczystym j─Özyku. Kotarbi┼äski studia zacz─ů┼é jako wolny s┼éuchacz w Uniwersytecie Jagiello┼äskim chodz─ůc na wyk┼éady z matematyki i fizyki. Tytu┼é naukowy z zakresu filozofii i filologii klasycznej zdoby┼é jednak w Uniwersytecie Lwowskim. By┼é 1912 rok.


ÔÇ×┼╗e prawo┼Ť─ç, m─Östwo, dobre serce godne s─ů szacunku a oszuka┼ästwo, g┼éoszenie k┼éamstw ze strachu, zn─Öcanie si─Ö nad s┼éabszym ÔÇô godne pogardy, to jest r├│wnie oczywiste, jak to, ┼╝e cukier jest s┼éodki a s├│l s┼éona. I nie potrzeba ┼╝adnych uzasadnie┼ä pozaludzkichÔÇŽÔÇŁ ÔÇô Medytacje o ┼╝yciu godziwym, T. Kotarbi┼äski (1966)

Po pierwszej wojnie ┼Ťwiatowej zwi─ůza┼é si─Ö z Uniwersytetem Warszawskim uzyskuj─ůc tam stopie┼ä profesora. Publicznie wyst─Öpowa┼é przeciwko antysemityzmowi, kt├│ry szerzy┼é si─Ö r├│wnie┼╝ w II RP. W czasie II wojny ┼Ťwiatowej prowadzi┼é tajne nauczanie. Przed zako┼äczeniem wojny napisa┼é te┼╝ ÔÇ×Traktat o dobrej robocieÔÇŁ. Nie opu┼Ťci┼é stolicy mimo wybuchu powstania warszawskiego. Wysiedlony z Warszawy do ko┼äca wojny nie przestawa┼é dawa─ç tajnych lekcji.


ÔÇ×Maszerowa─ç noga w nog─Ö nie jest bynajmniej tym samym, co i┼Ť─ç r─Öka w r─Ök─Ö.ÔÇŁ ÔÇô Pisma etyczne, T. Kotarbi┼äski (1987)

Po wojnie, wsp├│lnie z innymi wybitnymi naukowcami, wsp├│┼éorganizowa┼é w ┼üodzi Pa┼ästwowy Uniwersytet - Woln─ů Wszechnic─Ö (potem zwany Uniwersytetem ┼ü├│dzkim). 3 lipca 1945 roku zosta┼é pierwszym rektorem uczelni i zarz─ůdza┼é ni─ů do 1949 roku r├│wnolegle wyk┼éadaj─ůc i kieruj─ůc katedr─ů filozofii w Warszawie. Jego g┼é├│wne prace naukowe to: Elementy teorii poznania, logiki formalnej i metodologii nauk (1929), Traktat o dobrej robocie (1955), Sprawno┼Ť─ç i b┼é─ůd (1956), Medytacje o ┼╝yciu godziwym (1966), Abecad┼éo praktyczno┼Ťci (1972).


ÔÇ×Przesz┼éo┼Ť─ç zachowana w pami─Öci staje si─Ö cz─Ö┼Ťci─ů tera┼║niejszo┼Ťci.ÔÇŁÔÇô O kierunkach polskiej my┼Ťli historycznej, Jan Adamus (1964)

Profesor Tadeusz Kotarbi┼äski by┼é tw├│rc─ů doktryny reizmu (zwanej te┼╝ potem konkretyzmem). Jego prace w tym zakresie skupia┼éy si─Ö na istnieniu i nazewnictwie rzeczy. Wsp├│lnie z profesorami ┼üukasiewiczem, Cze┼╝owskimi, Ajdukiewiczem zajmowa┼é si─Ö te┼╝ problemem klasyfikacji rozumowa┼ä.


ÔÇ×Polak, jak mu przyjdzie fantazja do g┼éowy, mo┼╝e by─ç ca┼ékiem porz─ůdnym cz┼éowiekiem.ÔÇŁ ÔÇô Profesor Tadeusz Kotarbi┼äski. Wskazania dla przedsi─Öbiorczo┼Ťci prze┼éomu wiek├│w., El┼╝bieta Pietraszkiewicz (2002)

Cho─ç jego g┼é├│wnym powo┼éaniem by┼éa filozofia, profesor nie stroni┼é i od innej dziedziny: poezji. Wyda┼é kilka tomik├│w poetyckich z fraszkami, ale r├│wnie┼╝ z wierszami dydaktycznymi, m.in.:ÔÇ×Weso┼ée smutkiÔÇŁ, ÔÇ×Rytmy i rymyÔÇŁ, ÔÇ×Wi─ůzankiÔÇŁ.


ÔÇ×Niejeden marnuje czas dany mu do prze┼╝ycia, poniewa┼╝ martwi si─Ö, ┼╝e ma tego czasu tak ma┼éo.ÔÇŁ ÔÇô Pisma etyczne, T. Kotarbi┼äski (1987)

Profesor Tadeusz Kotarbi┼äski by┼é wielokrotnie nagradzany za swoje zas┼éugi na nauki polskiej ÔÇô otrzyma┼é m.in. Krzy┼╝ Wielki Orderu Odrodzenia Polski (1962), Medal Komisji Edukacji Narodowej, zosta┼é wyr├│┼╝niony przez rz─ůd francuski tytu┼éem Komandora Legii Honorowej. Nadano mu r├│wnie┼╝ tytu┼éy doktora honoris causa Uniwersytetu Oksfordzkiego, Brukselskiego, Florenckiego, Jagiello┼äskiego i, rzecz jasna, ┼ü├│dzkiego.