Polityka bezpieczeństwa Iranu- wymiar wewnętrzny i zewnętrzny

Projekt obejmuje analizę polityki bezpieczeństwa Islamskiej Republiki Iranu, zarówno w jej wewnętrznym wymiarze, jak i zewnętrznym (w odniesieniu do zagrożeń i wyzwań płynących spoza Iranu).

Główną hipotezą badawczą jest stwierdzenie, iż czynniki subiektywne, a więc te, na które decydenci Iranu mają wpływ i nad nimi kontrolę (wymiar psychospołeczny) stanowią główny element kształtujący kierunek i charakter polityki bezpieczeństwa Iranu, w tym jej celów i percepcji zagrożeń.


Po drugie przyjmuje się, że jednocześnie obiektywne uwarunkowania, a więc te, na które decydenci Iranu nie mają wpływu (w tym działania potęg takich jak Stany Zjednoczone, ograniczenia gospodarcze) mają istotny wpływ na sytuację wewnętrzną w Iranie. Wpływ ten jest na tyle silny, że zmusza decydentów Iranu do przeanalizowania swojej polityki i wprowadzania zmian pomimo silnego przywiązania do motywacji psychospołecznych, stanowiących istotny filar Islamskiej Republiki Iranu.


Trzecia hipoteza to stwierdzenie, iż Iran, wbrew opiniom wielu komentatorów i naukowców, jest w swej polityce bezpieczeństwa racjonalny. Jednocześnie na tym etapie przyjmuje się, że pierwsza analizowana warstwa („jądro”) to najważniejszy element polityki bezpieczeństwa decydentów Iranu.


Projekt Narodowego Centrum Nauki - Sonata 11

Wydział Studiów Międzynarodowych i Politologicznych

kierownik projektu - dr Robert Czulda