Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne o nazwie „Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Łódzkiego”

Informacja o cookies!

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do Twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje

Przejdź do strony polityka prywatności

Opis zadań

Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Łódzkiego

Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Łódzkiego jest jednostką Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska, a w prostej linii kontynuatorem powstałego jeszcze w 1930 roku w Łodzi, Muzeum Przyrodniczo-Pedagogicznego. Podstawą przedwojennej kolekcji były zbiory przyrodnicze z istniejących wtenczas w Łodzi Muzeum Nauki i Sztuki oraz Centralnej Miejskiej Pracowni Przyrodniczo-Pedagogicznej i Towarzystwa Przyrodniczego im. St. Staszica. Siedzibą utworzonego muzeum stał się budynek mieszczący się obecnie w Parku Sienkiewicza przy ul. Kilińskiego. Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Łódzkiego jest więc placówką o bogatej tradycji i jest jednym z najstarszych ośrodków muzealnych w Łodzi.

Zrealizowany w ostatnich latach projekt inwestycyjny pod nazwą „Remont i przebudowa budynków A i B Muzeum Przyrodniczego Uniwersytetu Łódzkiego przy ul. Kilińskiego 101 w Łodzi” jest elementem inwestycji, który miał na celu rozbudowę istniejącej infrastruktury Muzeum, wyposażenie i organizację wystaw oraz renowację i restaurację zabytków ruchomyc. hNa ten cel otrzymano dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na lata 2014-2020 w ramach DziałaniaVI.1 Dziedzictwo kulturowe i infrastruktura kultury.

Realizacja projektu rozpoczęła się2016-05-01zaś jego zakończenie nastąpiło w grudniu 2018 roku. Łączna wartość Projektu to 12 359 76,38

Projekt architektoniczny jest autorstwa pracowni projektowej Domagało Wnuk Architekci, a generalnym wykonawcą robot budowlanych była Firma MOSAICON MariaPotz.

W ramach realizowanych prac odrestaurowano i przebudowano zabytkowe budynki Muzeum Przyrodniczego Uniwersytetu Łódzkiego (budynki A i B) oraz utworzono łącznik pomiędzy nimi tzw. budynek C, dzięki czemu powstał funkcjonalny i nowoczesny obiekt umożliwiający Uniwersytetowi Łódzkiemu zarówno realizację wszystkich planowanych zadań z zakresu szerzenia i popularyzacji kultury i nauki jak i ochronę zabytkowej infrastruktury.

Budynek główny Muzeum Przyrodniczego (A) składa się z dwóch części – starszej północnej, zbudowanej na planie litery „L”, której wznoszenie ukończono w roku 1914 oraz części nowszej z roku 1924, dobudowanej od strony południowo – zachodniej, również w formie litery „L” projektu Wiesława Lisowskiego. Zabytkowy budynek B Muzeum Przyrodniczego tzw. dom ogrodnika, położony przy ul. Kilińskiego, został poddany gruntownym pracom remontowym w latach 2007-2008. W budynku nie planowano zatem przeprowadzenia poważniejszych robót budowlanych, za wyjątkiem wybicia otworów drzwiowych w celu skomunikowania go z nowo zaprojektowanym łącznikiem C, który połączył oba zabytkowe obiekty oraz zwiększył powierzchnie wystawiennicze oraz magazynowe muzeum.

Forma architektoniczna zrealizowanej zabudowy stanowi uzupełnienie i tło dla obiektów znajdujących się w zabytkowym Parku im. Henryka Sienkiewicza. Łącznik C i budynek główny A muzeum są ze sobą połączone poprzez atrium osłonięte szklaną fasadą i dachem, dzięki czemu eksponowana jest historyczna elewacja i dach. Głównym założeniem architektonicznym tej inwestycji było wtopienie nowo projektowanego łącznika w otoczenie parku z wykorzystaniem otaczającej zieleni. Obły kształt tego łącznika oraz fasada pokryta lustrzanymi panelami elewacyjnymi, odbijająca obraz zmieniającego się parku w ciągu roku, są kluczowymi elementami, które umożliwiły właściwe zlanie się bryły nowego budynku z otaczającą muzeum strukturą przestrzenną.

W celu wyeksponowania zabytkowego charakteru budynku A i efektywnego jego wykorzystania, podstawową jego funkcją stała się obsługa zwiedzających i odwiedzających muzeum. Główne wejście do muzeum pozostawiono w dawnej lokalizacji. Na parterze utworzono portiernię, szatnię i kawiarnię, kasy biletowe, kiosk z pamiątkami, a także salę wykładową dla 40 osób.

Likwidacja funkcji ekspozycyjnych z tej części muzeum dała możliwość „otwarcia” obiektu na sąsiadujące z nim aleje parkowe – kontaktu wzrokowego przechodniów z wnętrzem budynku poprzez jego ogromne okna. W obrębie projektowanego łącznika C, w bezpośrednim sąsiedztwie przeszklonego atrium, utworzono nową klatkę schodową i windę osobowo – towarową. Dostęp do przebudowanych pomieszczeń w budynku głównym A na piętrze zapewniony został poprzez odseparowaną od elewacji kładkę „zawieszoną” w atrium.

Zasadniczą część łącznika C zajmują przestrzenie wystawienniczo – dydaktyczne, wyposażone w system mobilnych ścian pozwalające na ich podziały i dowolne aranżacje. Zabytkowy budynek B będzie służył administracji obiektu oraz celom naukowym. Nie jest przeznaczony dla osób zwiedzających.

Obecna nowa wystawa zatytułowana „Zwierzęta i środowisko, czas i przestrzeń” jest próbą ukazania szerokiego spektrum bioróżnorodności przyrodniczej w aspekcie przystosowawczym, czyli adaptacji zwierząt do zmieniających się warunków środowiska. Na wstępie, w sąsiedztwie wejścia głównego do budynku A zostały przedstawione podstawowe informacje dotyczące Uniwersytetu Łódzkiego jako uczelni akademickiej, ze szczególnym uwzględnieniem Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska oraz Muzeum Przyrodniczego. Dalej, w holu głównym, poprzez środki multimedialne zaprezentowano historyczne uwarunkowania poznawania królestwa zwierząt i wyjaśniania jego różnorodności z naukowego punktu odniesienia, którego podstawą jest ewolucja życia jako oczywisty fakt przyrodniczy. Ponadto zostały tu przedstawione życiorysy kilku czołowych badaczy przyrodników i ich osiągnięcia, w tym między innymi Karola Darwina i jego teoria ewolucji. W sali na piętrze została zlokalizowana wystawa paleontologiczna przedstawiająca wybrane elementy z historii Ziemi, proces tworzenia się skamieniałości i ich znaczenia dla rekonstrukcji wymarłych gatunków zwierząt oraz antropogenezę. Uzupełnieniem tej części ekspozycji jest rekonstrukcja trzech okresów historii Ziemi w postaci dioramy. Kontynuacją prezentowanego tematu wystawy jest sala ukazująca zróżnicowanie gatunkowe zwierząt bezkręgowych i kręgowców. Na szczególną uwagę zasługują tu bogato prezentowane zbiory muszli i owadów oraz ptaków z obszaru Palearktyki, a także dioramy, jedna przedstawiająca obraz rafy koralowej i druga z rzadko prezentowaną kolekcją pingwinów ukazująca środowisko Antarktyki ze szczególnym uwzględnieniem Antarktydy. Na parterze pokazano inne wybrane środowiska przyrodnicze oraz zróżnicowanie gatunkowe ssaków z różnych obszarów zoogeograficznych świata. Zaprezentowano tu między innymi sawannę afrykańską z ciekawą kolekcją fauny antylop oraz las borealny charakterystyczny dla obszaru klimatu umiarkowanego północnych terenów kuli ziemskiej. Cała wystawa wyróżnia się bogactwem prezentowanych gatunków, a każdej ekspozycji towarzyszą odpowiednie informacje tekstowe oraz multimedialne w postaci zainstalowanych na salach infomatów i ekranów multimedialnych, a cały ten układ wspierany jest przez system audio-przewodników.

Dane kontaktowe

Centrum Przyrodniczo-Edukacyjne o nazwie „Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Łódzkiego”

  • Jana Kilińskiego 101 90-011 Łódź
tel: 42-665-54-89 e-mail: www: http://web.biol.uni.lodz.pl/muzeum/

Skład osobowy