Medal Merentibus: prof. dr hab. Jan Konopacki

Profesor Jan Konopacki przez blisko pięć dekad był zawodowo związany z Uniwersytetem Łódzkim. Na tej uczelni uzyskał wszystkie stopnie i tytuły naukowe: w 1974 r. tytuł magistra biologii, w 1981 r. stopień doktora, w 1988 r. stopień doktora habilitowanego, a w 1999 r. tytuł profesora nauk biologicznych. 

Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 190 publikacji. Prowadzone przez niego badania dotyczyły zagadnień z zakresu neurobiologii, w szczególności mechanizmów powstawania aktywności napadowej mózgu, rytmu theta oraz patofizjologii epilepsji. W trakcie swojej działalności naukowej stworzył i rozwijał szeroką, międzynarodową sieć współpracy badawczej, realizując projekty oraz staże w wiodących ośrodkach naukowych w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Wielkiej Brytanii. 

Profesor Jan Konopacki posiada również znaczące osiągnięcia dydaktyczne. Do szczególnie istotnych należy uzyskanie prestiżowego grantu norweskiego (finansowanego z funduszy norweskich oraz funduszy EOG pochodzących z Islandii, Liechtensteinu i Norwegii), dzięki któremu w Uniwersytecie Łódzkim wdrożono innowacyjny system nauczania fizjologii zwierząt. W ramach projektu opracowano cztery skrypty dydaktyczne, a następnie nowoczesny podręcznik akademicki. Zastosowane rozwiązania dydaktyczne oraz przygotowane materiały edukacyjne zostały nagrodzone przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a podręcznik uzyskał pierwszą nagrodę Rektora UŁ za najlepszy podręcznik akademicki. 

Istotnym obszarem działalności prof. Jana Konopackiego było także kształcenie kadry naukowej. Był promotorem 85 prac dyplomowych (magisterskich i licencjackich) oraz ośmiu prac doktorskich. Wielokrotnie pełnił funkcję recenzenta rozpraw doktorskich i habilitacyjnych, ocen dorobku naukowego w postępowaniach profesorskich, zarówno w kraju, jak i za granicą, a także superrecenzenta Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. 

Aktywnie angażował się również w działalność organizacyjną na rzecz Uniwersytetu Łódzkiego. Kierował Pracownią Fizjologii Układu Limbicznego, następnie Zakładem Neurobiologii, a przez ostatnie 20 lat pracy zawodowej pełnił funkcję kierownika Katedry Neurobiologii. Sprawował liczne funkcje o istotnym znaczeniu dla rozwoju uczelni, m.in. pełnomocnika ds. programu Erasmus+ i przeliczania punktów ECTS, członka Komisji Doradczej przy Rektorze UŁ, Komisji Ekonomicznej, Komisji Bioetyki oraz Uczelnianej Komisji ds. Misji i Strategii Rozwoju. Przez dwie kadencje był również członkiem Senatu UŁ.  

Aktywność Profesora obejmowała ponadto działalność w krajowych i międzynarodowych towarzystwach naukowych oraz pracę ekspercką, m.in. w lokalnych i krajowych komisjach etycznych, Narodowym Centrum Nauki, a także w zespołach redakcyjnych renomowanych czasopism naukowych. Odegrał istotną rolę w organizacji licznych konferencji krajowych i międzynarodowych, przyczyniając się do rozwoju badań neurobiologicznych oraz promocji Uniwersytetu Łódzkiego w kraju i za granicą. 

Za wybitne osiągnięcia w działalności naukowej, dydaktycznej oraz organizacyjnej na rzecz Uniwersytetu Łódzkiego został odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz uhonorowany Złotą Odznaką UŁ.