Najpopularniejszą obecnie platformą służącą popularyzacji jest Instagram i poniekąd Tik-Tok. Tutaj próg wejścia jest już wyższy niż w przypadku Facebooka, ponieważ bez grafik a najlepiej wideo nie zaistniejemy. Chcąc rozwijać się na Instagramie musimy przygotować się na konieczność tworzenia plansz z informacjami, które chcemy przekazać i/lub nagrywanie filmów, w których będziemy opowiadać o naszych naukowych pasjach.  

Bardzo dużo zależy tu od naszej kreatywności oraz wartości, którą dostarczymy odbiorcy. Kiedy użytkownicy Instagrama czują i widzą, że otrzymują ciekawe informacje, które są dla nich przydatne lub ich rozwijają, to chętnie podążają za twórcą, którym im taką wiedze dostarcza.

Dla osób, które chciałyby przygotowywać dłuższe formy popularyzatorskie najlepszą platformą będzie YouTube i Spotify. Można tutaj publikować dłuższe filmy i/lub podcasty. Jest to najtrudniejsza działka na całym polu popularyzatorskiego rzemiosła, ponieważ wymaga obecnie bardzo wysokiej profesjonalizacji i inwestycji w sprzęt, czas lub dodatkowych specjalistów od montażu. Daje natomiast najbardziej trwałe efekty i możliwość przekazania solidnej dawki wiedzy od początku do końca, bez presji kilkusekundowych rolek. Chociaż, także tutaj można zamieszczać tzw. shorty, czyli krótkie materiały wideo w pionie.

Wykład popularnonaukowy, rozmowa w kawiarni, debata albo spotkanie w bibliotece pozwalają opowiedzieć o badaniach szerzej niż w krótkim poście. Nie trzeba od razu wynajmować wielkiej sali. Lepiej zacząć od kameralnego wydarzenia organizowanego z biblioteką, domem kultury, muzeum, uczelnią lub lokalną fundacją. Partner pomoże znaleźć miejsce i publiczność, a Ty możesz skupić się na przygotowaniu ciekawej opowieści.

Nie zamieniaj spotkania w skróconą wersję wykładu akademickiego. Wybierz jedno główne pytanie, kilka przykładów i historię, która poprowadzi odbiorców od problemu do odpowiedzi. Zostaw też czas na pytania. To właśnie bezpośrednia rozmowa jest największą zaletą tej formy.

Szkoła daje możliwość dotarcia do osób, które same nie trafiłyby na naukowy profil albo wykład. Najlepiej zacząć od kontaktu z nauczycielem przedmiotu, biblioteką szkolną lub doradcą zawodowym. Wspólnie ustalcie wiek uczestników, czas spotkania i to, co uczniowie już wiedzą. Ta sama prezentacja nie sprawdzi się tak samo w czwartej klasie szkoły podstawowej i w klasie maturalnej.

Zamiast mówić przez całą lekcję, zaplanuj doświadczenie, zagadkę, głosowanie, analizę przypadku albo pracę w małych grupach. Uczniowie łatwiej zapamiętają pojęcie, jeśli najpierw sami spróbują rozwiązać problem. Dobrą zasadą jest: mniej slajdów, więcej pytań i przynajmniej jeden element, który można zobaczyć, dotknąć lub wspólnie sprawdzić.

Festiwale nauki przyciągają ludzi, którzy już są ciekawi świata, ale konkurencja o ich uwagę jest duża. Dlatego zamiast próbować opowiedzieć o całym projekcie badawczym, wybierz jeden efektowny punkt wejścia: doświadczenie, obiekt, demonstrację, quiz albo pytanie, obok którego trudno przejść obojętnie. Dobrze przygotowane stanowisko powinno dać się zrozumieć w kilkanaście sekund, a później pozwalać rozwinąć rozmowę z osobami, które chcą wiedzieć więcej.

Przećwicz co najmniej trzy wersje swojej opowieści: trzydziestosekundową dla przechodnia, trzyminutową dla zainteresowanej osoby i dłuższą dla kogoś, kto zacznie zadawać szczegółowe pytania. Przygotuj materiały odporne na wielokrotne używanie i prostą informację, gdzie po wydarzeniu można znaleźć więcej wiedzy.