Katarzyna Krakowska – socjolożka, której zainteresowania badawcze koncentrują się na doświadczeniach kobiet w procesach migracyjnych, społecznej herstorii Europy Środkowo-Wschodniej oraz konsekwencjach społecznych wojny w Ukrainie. Jako badaczka jakościowa specjalizuje się w metodzie narracyjnego wywiadu biograficznego Fritza Schützego. Obecnie przygotowuje rozprawę doktorską poświęconą tożsamości i językowi w narracjach biograficznych ukraińskich uchodźczyń po 60. roku życia w Polsce.

W 2024 roku otrzymała Nagrodę im. Zygmunta Baumana Polskiego Towarzystwa Socjologicznego za współautorską książkę Społeczeństwo łatwopalne: praktyki pomagania uchodźcom wojennym z Ukrainy w Polsce w 2022 roku [A Flammable Society: Practices of Helping Ukrainian War Refugees in Poland in 2022]. Jest stypendystką w projekcie Biography and Academic Imaginaries, realizowanym pod kierunkiem Kamila Łuczaja na Uniwersytecie Łódzkim ze środków Narodowego Centrum Nauki (NCN). Zatrudniona jest także jako specjalistka ds. nauczania o wojnie i uchodźstwie w międzynarodowym grancie interwencyjnym NAWA Understanding Migration Realities: Teaching Migration Studies in Diversifying Societies, kierowanym przez Monikę Nowicką i realizowanym na Uniwersytecie Civitas. Jest absolwentką Collegium Civitas w Warszawie oraz doktorantką Szkoły Doktorskiej Nauk Społecznych Uniwersytetu Łódzkiego.