Twórczość Mariana Kępińskiego nie poddawała się chwilowym modom i gwałtownym zmianom artystycznego języka. Artysta konsekwentnie budował własny, rozpoznawalny świat – wyciszony, kontemplacyjny, oparty na uważnej obserwacji rzeczywistości, a jednocześnie otwarty na to, co intuicyjne, niewidzialne i metafizyczne.
Jak pisze kuratorka wystawy dr hab. Aneta Pawłowska,
Droga, pierwsze słowo tytułu wystawy, może być odczytywana wielorako. Jest drogą biograficzną artysty, drogą jego twórczego dojrzewania, ale również metaforą duchowego poszukiwania sensu i ładu świata. W obrazach Kępińskiego droga nie zawsze pojawia się dosłownie. Może przybierać formę otwartego ku horyzontowi krajobrazu, pustej przestrzeni czy układu form prowadzących spojrzenie poza granicę widzialności.
Centralne miejsce w tej twórczości zajmuje natura. Nie jest ona jednak jedynie tematem malarskim.
Dla Kępińskiego natura staje się przestrzenią duchowej komunikacji z rzeczywistością, miejscem spotkania człowieka z porządkiem większym od niego samego – zauważa prof. Pawłowska. Pejzaże, samotne drzewa, kamienie, światło i wyciszone przestrzenie stają się w jego obrazach nośnikami skupienia, zachwytu i pytań o tajemnicę istnienia.
Trzecim ważnym słowem wystawy jest pamięć. Powraca ona w twórczości artysty poprzez wspomnienie rodzinnej Kamionki, miejsca dzieciństwa i duchowego zakorzenienia. Nie jest to jednak próba odtworzenia konkretnego krajobrazu. Jak podkreśla kuratorka, miejsce to „powraca w tych obrazach jako krajobraz wewnętrzny – przestrzeń pamięci, emocji i pierwotnych doświadczeń kontaktu z naturą”.
W obrazach Mariana Kępińskiego zwyczajne przedmioty i elementy rzeczywistości przekraczają swoją dosłowność. Studnia staje się znakiem, droga metaforą poszukiwania, a światło nabiera duchowego znaczenia. To malarstwo, które nie daje prostych odpowiedzi, lecz zaprasza do zatrzymania, uważnego patrzenia i osobistego doświadczenia.
W epoce przyspieszonego konsumowania obrazów sztuka Mariana Kępińskiego zyskuje szczególną aktualność. Uczy cierpliwego patrzenia, przypomina wartość skupienia i namysłu
– podsumowuje Aneta Pawłowska.
Wernisaż: 18 września 2026 r., godz. 18.00
Czas trwania wystawy: do 11 października 2026 r.
Godziny otwarcia: poniedziałek–piątek, godz. 12.00–16.00
9 października o 18.00 odbędzie się również dyskusja wokół wystawy – szczegóły wkrótce.
Wystawa DROGA, NAUTRA, PAMIĘĆ jest częścią cyklu prezentującego twórczość wybitnych artystów i pedagogów związanych z łódzkim środowiskiem akademickim, realizowanego w ramach współpracy Uniwersytetu Łódzkiego i Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dotychczas mieliśmy okazję prezentować następujęce ekspozycje:
Światłoczuły
Hommage à Grzegorz Sztabiński – „Ciąg dalszy…”
Andrzej Jocz. Ocalić od zapomnienia.
Redakcja: Jolanta Sławińska-Ryszka (Centrum Organizacji Wydarzeń Kulturalnych i Konferencji UŁ)
