Dr hab. Paweł Krukowski, prof. UŁ – fizyk, specjalista w zakresie fizyki powierzchni, nanostruktur oraz skaningowej mikroskopii tunelowej, profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Stopień doktora habilitowanego nauk fizycznych w dyscyplinie fizyka uzyskał w 2024 roku. Jest absolwentem Uniwersytetu Łódzkiego, a także studiów podyplomowych Master of Business Administration (MBA) dla branży IT w Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie.

Istotną część swojej kariery naukowej zrealizował w wiodących ośrodkach badawczych w Japonii. W latach 2010–2012 był laureatem prestiżowego stypendium JSPS Postdoctoral Fellowships for Foreign Researchers, w ramach którego odbył dwuletni staż podoktorski w Institute for Solid State Physics, The University of Tokyo. Prowadził tam badania nad wzrostem, samoorganizacją oraz właściwościami nanostruktur na powierzchniach monokryształów, wykorzystując zaawansowane metody eksperymentalnej fizyki powierzchni.

W latach 2013–2016 pracował jako Specially Appointed Researcher w Department of Precision Science and Technology, Osaka University. Jego badania koncentrowały się na chiralnych molekułach heterohelicenowych adsorbowanych na powierzchniach metali, ich samoorganizacji, właściwościach elektronowych i optycznych oraz oddziaływaniach molekuła–podłoże. W pracy badawczej wykorzystywał m.in. skaningową mikroskopię tunelową (STM), spektroskopię tunelową (STS), spektroskopię Ramana oraz pomiary emisji światła indukowanej prądem tunelowym.

Od 2016 roku jest związany z Wydziałem Fizyki i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora uczelni w Katedrze Fizyki Ciała Stałego. Jego działalność naukowa obejmuje badania struktury i właściwości elektronowych powierzchni, chiralnych układów molekularnych i materiałów niskowymiarowych, ze szczególnym uwzględnieniem samoorganizacji molekuł na powierzchniach metali oraz zastosowania metod STM/STS do badań na poziomie nanometrowym i molekularnym. Rozwija również badania nad materiałami dwuwymiarowymi, w tym grafenem i hybrydowymi układami grafen–tlenki metali przejściowych.

Posiada wieloletnie doświadczenie w kierowaniu projektami badawczymi finansowanymi ze środków Narodowego Centrum Nauki oraz Uniwersytetu Łódzkiego. Kierował m.in. projektem SONATA BIS 7, poświęconym badaniom chiralnych molekuł z wykorzystaniem zaawansowanych technik mikroskopowych i spektroskopowych, projektem OPUS 11 dotyczącym hybrydowych układów grafen–tlenek metalu przejściowego dla zastosowań w optoelektronice oraz interdyscyplinarnym projektem finansowanym w ramach programu Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza (IDUB). 

Jego zainteresowania badawcze koncentrują się obecnie na kontroli samoorganizacji i właściwości elektronowych chiralnych molekuł na powierzchniach, lokalnej spektroskopii elektronowej STM/STS, oddziaływaniach molekuła–podłoże oraz integracji mikroskopii skaningowej z metodami spektroskopii optycznej. Szczególnym przedmiotem jego badań jest wpływ rekonstrukcji i lokalnej struktury powierzchni na organizację supramolekularną oraz właściwości elektronowe układów molekularnych.

Jest autorem i współautorem publikacji naukowych z zakresu fizyki powierzchni, nanotechnologii, chiralnych układów molekularnych i materiałów dwuwymiarowych. Posiada rozległe doświadczenie w międzynarodowej współpracy badawczej, w szczególności z zespołami naukowymi w Japonii, oraz w kształceniu młodych naukowców, w tym opiece nad studentami, magistrantami i doktorantami.

nanotechnologia

mikroskopowe i spektroskopowe techniki badania powierzchni i nanostruktur (STM/AFM/TERS/XPS/UPS/Raman)

samoorganizacja molekuł chiralnych na podłożach metalicznych

modyfikacja pracy wyjścia grafenu na potrzeby diody OLED

materiały dwuwymiarowe