29 kwietnia, 2021 r.

Granty IDUB #UniLodz - Czy jest możliwa sztuka bez barier? [EN]

Granty IDUB #UniLodz - Czy jest możliwa sztuka bez barier? [EN]

fot. Maciej Andrzejewski, Centrum Promocji UŁ

Oferta kultury wciąż wyklucza osoby z niepełnosprawnościami. Proces dostosowywania materiałów do wymagań osób o zwiększonych potrzebach jest czasochłonny, pracochłonny i drogi, dlatego nawet te instytucje, które realizują programy dostępnościowe, robią to w ograniczonym zakresie i ich oferta pozostaje uboga. Dziś dla każdej grupy odbiorców tworzony jest inny przekaz: audiodeskrypcja dla niewidomych i niedowidzących, polski język migowy i napisy dla niedosłyszących i niesłyszących - to wpływa na czas i koszty udostępniania sztuki. Osoby z dysfunkcjami kognitywnymi (mające np. problemy z czytaniem czy zapamiętywaniem) są praktycznie poza nawiasem prowadzonych działań dostępnościowych. Rozwiązań tych problemów szuka dr Anna Wendorff z Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Łódzkiego, która w ramach Grantu dla doświadczonych badaczy IDUB UŁ zrealizuje projekt dotyczący sztuki dostępnej. Wykorzysta w nim m.in. narzędzia śledzące ruch gałek ocznych oraz swoje doświadczenia zebrane podczas zagranicznych badań.


Znane rozwiązania nie zdają egzaminu


Naukowcy są coraz bardziej skłonni szukać przyczyn niepełnosprawności nie tylko w indywidualnych ograniczeniach jednostki (model medyczny), ale także w społeczeństwie, które stwarza bariery fizyczne, społeczne lub ekonomiczne (model społeczny). Jednym z aktualnych wyzwań stojących przed humanistami jest promowanie równego dostępu do kultury dla wszystkich. Oznacza to włączenie osób z niepełnosprawnościami (przede wszystkim niewidomych, niedowidzących, głuchych, niedosłyszących, z problemami czytania, zapamiętywania, uczenia się) w życie społeczne i kulturalne. Przykładem dostępnościowym jest audiodeskrypcja – werbalny opis treści wizualnych przekazywany drogą słuchową, umożliwiający niewidomym i słabowidzącym odbiorcom obcowanie z widzialnym dziedzictwem kulturowym sztuk pięknych. To dobra praktyka, jednak nie jest idealna.


Współczesne badania potwierdzają, że laicy i eksperci inaczej patrzą na dzieło sztuki. Znawcy sztuki skanują obraz w poszukiwaniu wzorów i form oraz przypatrują mu się przez dłuższy czas. Laicy, mający niewytrenowany wzrok, skupiają się na rozpoznawalnych obiektach i spędzają przed obrazem zaledwie kilka sekund (Koide, Kubo, Nishida, Shibata, Ikeda, 2015; Kołodziej et al., 2018). Naukowcy z Queen Mary University of London wykazali również, że kobiety skanują/patrzą na obraz inaczej niż mężczyźni. Badanie przeprowadzone na około 400 uczestnikach w Muzeum Nauki w Londynie dowiodło, że kobiety patrzyły bardziej na lewą stronę twarzy i lewe oko postaci na obrazie. Skupiały uwagę na twarzy postaci znacznie częściej niż mężczyźni. Zespół zaobserwował, że możliwe było określenie płci uczestnika na podstawie wzorca skanowania obrazu z prawie 74-procentową dokładnością (Coutrot, Binetti, Harrison, Mareschal, Johnston, 2016). To oznacza, że twórcy opisów wykorzystywanych na potrzeby działań dostępnościowych nie są neutralni, a ich indywidualny odbiór dzieł sztuki przekłada się na sposób opisu i na to, w jaki sposób dane dzieło zostanie zaprezentowane osobie z niepełnosprawnością, np. niewidomej czy niedowidzącej.


Przełamanie barier w dostępie do sztuki będzie możliwe tylko jeśli dobrze poznamy mechanizm właściwego tworzenia treści ją opisujących. Zdaniem dr Anny Wendorff, należy w pierwszej kolejności sprawdzić, kto i jak powinien opisywać sztukę dla tych, którzy nie mogą sami jej doświadczać.


- Kto i za pomocą jakich technik i strategii powinien dokonywać translacji obrazu na słowa dla niewidomych i niedowidzących odbiorców, tak by taki przekład był satysfakcjonujący i dostosowany do ich percepcji? Jak sprawić, by osoba z dysfunkcją wzroku doznała doświadczenia estetycznego, jednocześnie nie narzucając jej naszej własnej percepcji obrazu? To są pytania, na które w pierwszej kolejności chcę znaleźć odpowiedź w toku moich badań. Jeśli pozostaną one bez odpowiedzi, trudno w ogóle będzie mówić o dostępnej kulturze i sztuce – mówi dr Anna Wendorff. - Dziś dla każdej grupy odbiorców tworzony jest inny przekaz: audiodeskrypcja dla niewidomych i niedowidzących, polski język migowy i napisy dla niedosłyszących i niesłyszących - to wpływa na czas i koszty udostępniania sztuki. Potrzebna jest zmiana podejścia i wypracowanie jednego sposobu, który będzie efektywny dla wszystkich – dodaje.


Czy język też jest barierą?


Dr Wendorff w swoich badaniach skupi się także na problemie dostępności sztuki dla osób z zaburzeniami funkcji kognitywnych, np. z trudnościami w czytaniu, zapamiętywaniu, skupieniu uwagi. Sprawdzi, na ile język wykorzystywany do opisywania sztuki sam w sobie jest barierą. Do tej pory prosty polski był badany i wdrażany w zakresie tekstów użytkowych, przede wszystkim przez Pracownię Prostej Polszczyzny Uniwersytetu Wrocławskiego. Czy jego wykorzystanie ma szansę zmienić podejście do opisu i komunikacji sztuki? - Chcę przetestować zastosowanie języka łatwego do czytania i zrozumienia oraz prostego polskiego do tworzenia jednej wersji opisów dzieł sztuki dla wszystkich odbiorców, niezależnie od ich (nie)pełnosprawności czy kompetencji językowych – wyjaśnia dr Anna Wendorff.


Celem projektu dr Wendorff jest opracowanie nowej metodologii tworzenia opisów z wykorzystaniem tekstu łatwego do czytania i zrozumienia (ang. easy to read and understand language) oraz prostego języka (ang. plain language/prostego polskiego), które będą dostosowane do potrzeb różnych przedstawicieli społeczeństwa. To przyczyni się do wyrównania szans osób z niepełnosprawnościami w dostępie do dziedzictwa kulturowego.


- Chodzi o stworzenie jednego komunikatu - audiodeskrypcji z wykorzystaniem prostego oraz łatwego do czytania i zrozumienia języka. W praktyce, poprawnie sformułowana audiodeskrypcja (ustny opis) dzieła sztuki zostanie uproszczona. Dzięki temu nie będzie trzeba tworzyć oddzielnych przekazów dla osób z dysfunkcją wzroku czy zaburzeniami funkcji kognitywnych – wyjaśnia dr Anna Wendorff.


- Efektem naukowym projektu będzie stworzenie „know-how”: standardów opracowania audiodeskrypcji z zastosowaniem prostego oraz łatwego do czytania i zrozumienia języka. Wyniki badań umożliwią tworzenie dostępnych opisów. Wypracowany know-how będą mogły wykorzystywać polskie instytucje kultury, sztuki, a także szkoły i uczelnie wyższe, instytucje publiczne, organizacje pozarządowe i inne podmioty, które chcą wyjść naprzeciw potrzebom i oczekiwaniom całego społeczeństwa – podsumowuje badaczka.


Badania w ramach projektu obejmą w pierwszej kolejności muzea w Łodzi. W kolejnym etapie wnioski i rekomendacje zostaną przeniesione na grunt innych instytucji w Łodzi i w całym kraju. Posiadając precyzyjne rekomendacje w zakresie tworzenia dostępnych opisów sztuki, instytucje będą mogły rozwijać swoje programy dostępnościowe, aby włączać w swoje działanie i zapewnić dostęp do swojej oferty wszystkim odbiorcom, w tym osobom ze szczególnymi potrzebami (niewidomym, niedowidzącym, niedosłyszącym, osobom ze spektrum autyzmu, z niepełnosprawnością intelektualną, z problemami przetwarzania informacji, pamięci, koncentracji), ale także dzieciom i obcokrajowcom władającym językiem polskim na poziomie średniozaawansowanym.


Nowoczesne narzędzia badawcze w służbie dostępnej sztuki


Jednym z narzędzi wykorzystywanych w badaniach nad dostępnością sztuki jest okulografia. To obecnie podstawowa metoda badania uwagi wzrokowej. Analiza własności ruchów oczu pozwala m.in. na analizę zaangażowania widza i procesu przetwarzania poznawczego. Na ich podstawie można ustalić kolejność skupienia i czas skupiania uwagi na poszczególnych elementach czy detalach dzieł sztuki (tzw. mapy fiksacji i mapy cieplne). Tę metodę badawczą wykorzysta także dr Anna Wendorff.


- Uczestnikom badania zaprezentowana będzie na ekranie komputera, w losowej kolejności, seria zdjęć dzieł sztuki z polskich muzeów. W trakcie oglądania zdjęć pozycja oczu osób badanych będzie rejestrowana za pomocą okulografu stacjonarnego. Badanie będzie przeprowadzone na dwóch grupach osób wydzielonych ze względu na (nie)pełnosprawność. Uczestnicy badania, losowo podzieleni na dwie grupy badawcze, zostaną poproszeni o oglądanie dzieł sztuki opisanych za pomocą zwykłej audiodeskrypcji (AD) i AD z wykorzystaniem łatwego oraz prostego języka. W ten sposób sprawdzimy, czy badani w warunku z prostym/łatwym opisem będą częściej i dłużej zatrzymywać wzrok na opisywanych elementach dzieł sztuki oraz zapamiętają je lepiej niż osoby w grupie kontrolnej – wyjaśnia dr A. Wendorff.


Zagraniczne badania i nowe rozwiązania


Dr Anna Wendorff od siedmiu lat zajmuje się badaniami nad upowszechnieniem dostępności sztuki i ułatwieniem dostępu do życia kulturalnego dla osób z niepełnosprawnościami. Zdobywała wiedzę i obserwowała dobre praktyki z tego zakresu także zagranicą. Badaczka uczestniczyła w wyjeździe naukowym w ramach Programu im. Bekkera (NAWA) na University College London (UCL).


- Dzięki programowi zwiększyła się moja wiedza w zakresie tłumaczenia audiowizualnego, w szczególności audiodeskrypcji. Nabyłam dodatkowe umiejętności związane z obsługą i zastosowaniem nowoczesnych rozwiązań informatycznych w pracy naukowej, np. poprzez użycie programu Stellar, narzędzia chmurowego do tworzenia, sprawdzania i udźwiękowiania narracji na potrzeby audiodeskrypcji, dubbingu czy lektora – tłumaczy dr A. Wendorff.


Dobre praktyki w zakresie dostępnej sztuki można znaleźć m.in. w Wielkiej Brytanii. W Londynie istnieją muzea, które już od samego początku są tworzone zgodnie z zasadą projektowania uniwersalnego, pod kątem dostępności dla różnych odbiorców. Są dostępne zarówno architektonicznie, jak i cyfrowo, a także zapewniają dostępność informacyjno-komunikacyjną.


Należy do nich Wellcome Collection (https://wellcomecollection.org/). Muzeum posiada strategię i politykę dostępności, jest dostępne architektonicznie, a w projektowanie wystaw są zaangażowane osoby niepełnosprawne. Podczas opracowania wystawy „Being Human” muzeum prowadziło obszerne konsultacje z osobami niepełnosprawnymi, ale także z osobami z autyzmem i chorobami psychicznymi, zgodnie z zasadą „nic o nas bez nas”. Osoby z niepełnosprawnościami doradzały w wielu kwestiach, np. jak powinny wyglądać tablice opisowe eksponatów muzealnych, na jakiej wysokości będą powieszone zdjęcia na ścianie (by były widoczne np. dla osób na wózku), tak by wystawała była dostępna dla wszystkich odbiorców.


Kolejnym przykładem jest Lewes Castle w Wielkiej Brytanii. Zamek Lewes i przynależące do niego muzeum archeologii Sussex w Barbican House mają przyjazną dla użytkownika aplikację audio, dzięki której odwiedzający mogą w pełni zanurzyć się w historii zamku. Aplikacja audio zabiera gości w 30-minutową podróż przez historię zamku, wykorzystując dźwięki i głosy z przeszłości. Aplikacja wykorzystuje technologię iBeacon, umożliwiając odwiedzającym korzystanie z przewodnika na smartfonie, gdy poruszają się po zamku i muzeum lub odpoczywają w zamkowym ogrodzie (Gun Garden). Pracownicy zamku współpracowali z wolontariuszami i lokalnymi grupami fokusowymi, aby opracować szereg zasobów w ramach projektu Sensing Culture, który ma na celu poprawę dostępu dla niewidomych i niedowidzących gości. Oprócz aplikacji i instalacji dźwiękowej dostępne są także przewodniki w druku transparentnym (druk powiększony wraz z drukiem brajlowskim), zasoby wielozmysłowe i dotykowe oraz inne doświadczenia dźwiękowe, w tym dźwiękoławka w Gun Garden.


We wrześniu z kolei badaczka planuje wyjazd w ramach Miniatury (NCN) do Barcelony. Zdaniem dr Wendorff, niezaprzeczonym pionierem badań nad audiodeskrypcją w Hiszpanii jest grupa badawcza TransMedia Catalonia (wśród jej przedstawicieli znajdują się m.in. Dr Pilar Orero i Dr Anna Matamala, specjalistki w tej materii), działająca na Uniwersytecie Autonomicznym w Barcelonie (UAB).


– Chcę wykorzystać zdobytą wiedzę i doświadczenie, aby pomóc rozwiązać problem dostępności sztuki w naszym kraju. Za granicą działają instytucje tworzone zgodnie z zasadą projektowania uniwersalnego. Są dla mnie inspiracją do podjęcia działań w Polsce i dowodem na to, że dostępna sztuka jest nie tylko możliwa, a konieczna – dodaje.



MicrosoftTeams-image (1)

fot. Maciej Andrzejewski, Centrum Promocji UŁ


Dr Anna Wendorff jest adiunktem w Katedrze Filologii Hiszpańskiej UŁ. Jej zainteresowania badawcze obejmują współczesną literaturę latynoamerykańską oraz przekład literacki i audiowizualny. Obecnie oprócz grantu IDUB UŁ związanego z dostępną sztuką, realizuje projekt „Audiodeskrypcja sztuk plastycznych - na przykładzie muzeów w Barcelonie” w ramach Miniatury NCN oraz uczestniczy w akcji LEAD-ME (The Leading Platform for European Citizens, Industries, Academia and Policymakers in Media Accessibility) Programu COST.


Projekt w ramach IDUB potrwa dwa lata, wyniki badań zostaną opracowane w 2023 roku.


Wewnętrzne konkursy badawcze Uniwersytetu Łódzkiego IDUB UŁ są finansowane w ramach zwiększonej o 2% subwencji dla Uczelni, które przystąpiły do konkursu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza (IDUB)”. Uniwersytet Łódzki jako jeden z uczestników pierwszej edycji konkursu MNiSW - IDUB, otrzymuje dodatkowe środki, które chce w całości przeznaczyć na naukę.


Więcej o konkursach IDUB na stronie.


I edycja konkursu IDUB UŁ – podsumowanie

Granty IDUB #UniLodz – badania o formach zatrudnienia w Polsce

Granty IDUB #UniLodz – suplementy diety a metale ciężkie

Granty IDUB #UniLodz – badania i praca z osobami bezdomnymi

Granty IDUB #UniLodz - zdania odrębne w orzecznictwie podatkowym ETPCz

Granty IDUB #UniLodz – poniemieckość Łodzi i okolic [ENG. VER]

Granty IDUB #UniLodz - formy radia artystycznego [ENG. VER]


Uniwersytet Łódzki to jedna z największych polskich uczelni. Misją UŁ jest kształcenie wysokiej klasy naukowców i specjalistów w wielu dziedzinach humanistyki, nauk społecznych, przyrodniczych, ścisłych, nawet medycznych. UŁ współpracuje z biznesem, zarówno na poziomie kadrowym, zapewniając wykwalifikowanych pracowników, jak i naukowym, oferując swoje know-how przedsiębiorstwom z różnych gałęzi gospodarki. Uniwersytet Łódzki jest uczelnią otwartą na świat – wciąż rośnie liczba uczących się tutaj studentów z zagranicy, a polscy studenci, dzięki programom wymiany, poznają Europę, Azję, wyjeżdżają za Ocean. Uniwersytet jest częścią Łodzi, działa wspólnie z łodzianami i dla łodzian, angażując się w wiele projektów społeczno-kulturalnych.


Zobacz nasze projekty naukowe na https://www.facebook.com/groups/dobranauka/


Tekst: dr Anna Wendorff, Wydział Filologiczny UŁ

Redakcja: Centrum Promocji UŁ




#UniLodz IDUB Grants - Accessible Art - is art without barriers possible?


The offer of culture still excludes people with disabilities. The process of adapting materials to the requirements of people with increased needs is time-consuming, labour-intensive and expensive. Therefore, even those institutions which implement accessibility programmes do it to a limited extent and their offer remains poor. Today, for each group of recipients a different message is created: audio description for the blind and visually impaired, Polish sign language and subtitles for the hard-of-hearing and the deaf - this affects the time and costs of making art available. People with cognitive dysfunctions (those who e.g., have problems with reading or remembering) are practically outside the scope of the performed accessibility activities. Dr Anna Wendorff from the Faculty of Philology at the University of Lodz is looking for solutions to these problems. As part of the Grant for experienced researchers of the IDUB University of Lodz, she will realize a project on accessible art. She will use in it, among others, eyeball tracking tools and her experience gained during foreign research.


The known solutions do not work


Scientists are more and more inclined to look for the causes of disability not only in the individual's limitations (a medical model), but also in a society that creates physical, social or economic barriers (a social model). One of the current challenges that humanists need to face is promoting equal access to culture for all. This means inclusion of people with disabilities (mainly the blind, visually impaired, deaf, hard-of-hearing, those with reading, remembering and learning difficulties) in social and cultural life. Audio description is an example of accessibility - a verbal description of visual content conveyed by auditory means, enabling blind and visually impaired recipients to interact with the visible cultural heritage of fine arts. This is a good practice, though it is not perfect.


Contemporary research confirms that laymen and experts look at a piece of art in a different way. Art experts scan a picture for patterns and forms and look at it for a long time. Laymen, with untrained eyesight, focus on recognizable objects and spend only a few seconds in front of a painting (Koide, Kubo, Nishida, Shibata, Ikeda, 2015; Kołodziej et al., 2018). Scientists from the Queen Mary University of London have also shown that women scan/look at an image differently than men. A study carried out among about 400 participants at the Science Museum in London has proven that the women looked more at the left side of a face and the left eye of the characters in a painting. They focused their attention on the face of a figure much more often than the men. The team has observed that it was possible to determine gender of the study participant based on the image scan pattern with nearly 74 percent accuracy (Coutrot, Binetti, Harrison, Mareschal, and Johnston, 2016). This means that the authors of descriptions used for the purposes of accessibility activities are not neutral, and their individual perception of works of art translates into the way of description and how a given work will be presented to a person with a disability, e.g., a blind or a visually impaired person.


Breaking down the barriers in access to art will be possible only if we get to know the mechanism of proper creation of describing it content. According to dr Anna Wendorff, the first thing to check is who and how should describe art for those who cannot experience it themselves.


- Who and with what techniques and strategies should translate images into words for blind and visually impaired recipients, so that such a translation is satisfactory and adapted to their perception? How to make a visually impaired person experience an aesthetic experience without imposing our own perception of the image on them? These are the questions that I want to answer first in the course of my research. If they remain unanswered, it will be difficult to talk about accessible culture and art at all – says dr Anna Wendorff. - Today, a different message is created for each group of recipients: audio description for the blind and visually impaired, Polish sign language and subtitles for the deaf and hard-of-hearing - this affects the time and costs of making art available. What we need is a change in the approach and elaboration of one method that will be effective for everyone – she adds.


Is language also a barrier?


Dr Wendorff in her research will also focus on the problem of the accessibility of art to people with cognitive disorders, e.g., with difficulties in reading, remembering and attention focusing. She will verify to what extent the language used to describe art is a barrier itself. Until now, simple Polish has been studied and implemented in the field of utility texts, mainly by the Simple Polish Workshop at the University of Wrocław. Does its use have a chance to change the approach towards description and communication of art? - I want to test the use of easy to read and understand language and simple Polish to create one version of descriptions of works of art for all types of recipients, regardless of their (dis)ability or linguistic competence - explains dr Anna Wendorff.


The goal of the project of dr Wendroff is to develop a new methodology for the creation of descriptions using easy to read and understand text and a plain language/simple Polish, which will be tailored to the needs of different representatives of the society. This will contribute to the equalization of opportunities for people with disabilities in accessing cultural heritage.


- It's about creating one message - audio description using a simple and easy to read and understand language. In practice, a correctly formulated audio description (oral description) of a work of art will be simplified. Thanks to this, there will be no need to create separate messages for people with sight, hearing or cognitive disorders - explains dr Anna Wendorff.


- The scientific effect of the project will be development of "know-how": standards for development of audio description by the use of simple and easy to read and understand language. The research results will enable creation of accessible descriptions. Polish cultural and art institutions, as well as schools and higher education institutions, public institutions, non-government organisations and other entities that want to meet the needs and expectations of the entire society will be able to use the developed under the project know-how - sums up the researcher.


Research carried out under the project will primarily include museums of Lodz. At the next stage, conclusions and recommendations will be transferred to other institutions in Lodz and throughout the country. Having precise recommendations in the field of creating accessible descriptions of art, institutions will be able to develop their accessibility programmes to include all recipients in their activities and to provide access to their offer to all the recipients, including people with special needs (the blind, visually impaired, hard-of-hearing, people with an autism spectrum, with intellectual disability, with information processing, memory, concentration difficulties), but also children and foreigners who speak Polish at an intermediate level.


Modern research tools at the service of accessible art


One of the tools used in the research on accessibility of art is eye-tracking. It is currently the primary method for examination of visual attention. The analysis of the properties of eye movements allows, among others, to analyse a viewer's involvement and the cognitive processing process. On their basis, it is possible to determine the order of focus and the time of focusing attention on individual elements or details of works of art (the so-called fixation maps and heat maps). This research method will be also used by dr Anna Wendrorff.


- A series of photos of works of art from Polish museums will be presented to the study participants on a computer screen, in a random order. While viewing the photos, position of the study subjects' eyes will be recorded with a stationary eye tracker. The study will be carried out in two groups of people divided based on their (dis)ability. The study participants, randomly divided into two study groups, will be asked to view works of art described in ordinary audio description (AD) and AD using easy and simple language. This way, we will check whether the subjects using a plain/easy description will look more often and longer at the described elements of works of art and remember them better than the subjects in the control group - explains dr A. Wendorff.


International research and new solutions


Dr Anna Wendorff has been involved in research on popularisation of accessibility of art and facilitating access to cultural life for people with disabilities for 7 years. She has gained knowledge and observed good practices in this field, also abroad. The researcher participated in a research trip as part of the Bekker Programme (NAWA) at the University College London (UCL).


- Thanks to the programme, my knowledge in the field of audio-visual translation, particularly in audio description, has increased. I have acquired additional skills related to the operation and use of modern IT solutions in scientific work, e.g., by the use of the Stellar programme, a cloud-based tool for creating, checking and sounding narratives for the purposes of audio description, dubbing or voice-over explains dr A. Wendorff.


Good practices in the field of accessible art can be found, among others, in the UK. There are museums in London that from the very beginning are created in accordance with the principle of universal design, in terms of accessibility to various recipients. They are available both architecturally and digitally, and they also provide information and communication accessibility.


Wellcome Collection (https://wellcomecollection.org/) is one of them. The museum has an accessibility strategy and policy, it is architecturally accessible, and people with disabilities are involved in designing the exhibitions. During preparation of the "Being Human" exhibition, the museum conducted extensive consultations with people with disabilities, but also with those with autism and mental disorders, in accordance with the principle "nothing about us without us". People with disabilities advised on many issues, e.g., how the descriptive boards of the museum exhibits should look like, at what height the photos will be hung on the wall (to make them accessible, for example, to people in wheelchairs), so that the exhibition would be accessible to all recipients.


Another example is Lewes Castle in Great Britain. Lewes Castle and its affiliated Sussex archaeology museum at Barbican House have a user-friendly audio app thanks to which its visitors can fully immerse themselves in the history of the castle. The audio app takes the visitors on a 30-minute journey through the history of the castle using sounds and voices from the past. The application uses iBeacon technology, allowing the visitors to use the guide on their smartphones when moving around the castle and museum or sitting in the castle garden (Gun Garden). The castle staff collaborated with volunteers and local focus groups to develop a range of resources under the Sensing Culture project, the aim of which is to improve access for blind and visually impaired visitors. In addition to the app and sound installation, there are also transparent print guides (enlarged print with Braille print), multi-sensory and tactile resources, and other sound experiences, including a “sound-bench” in the Gun Garden.


In September, the researcher is planning a trip to Barcelona as part of Miniatura (NCN). According to dr Wendorff, the research group TransMedia Catalonia, operating at the Autonomous University of Barcelona (UAB), is an undeniable pioneer of research on audio description in Spain (its representatives include, among others, dr Pilar Orero and dr Anna Matamala, specialists in this field).


- I want to use the acquired knowledge and experience to help solve the problem of art accessibility in our country. Institutions that are established in accordance with the principle of universal design operate abroad. They inspire me to take action in Poland and they are a proof that accessible art is not only possible, but necessary – she adds.



MicrosoftTeams-image (1)fot. Maciej Andrzejewski, Centrum Promocji UŁ


Dr Anna Wendorff is an Assistant Professor at the Department of Spanish Philology, University of Lodz. Her research interests include contemporary Latin American literature as well as literary and audiovisual translation. Currently, in addition to the IDUB UL grant related to the accessible art, she is implementing the project entitled "Audio Description in Visual Arts Illustrated with an Example of Museums in Barcelona" as part of the Miniatura NCN and she participates in the LEAD-ME campaign (The Leading Platform for European Citizens, Industries, Academia and Policymakers in Media Accessibility) COST Programme.


The IDUB project will take two years and the research results will be elaborated in 2023.


Internal research competitions of the University of Lodz are funded under a subsidy that was increased by 2% for the Universities that took part in the Excellence Initiative - Research University (IDUB) competition. University of Lodz, as one of the participants of the first edition of the IDUB competition organised by the Ministry of Science and Higher Education, obtains additional funds, which it wants to allocate entirety to science.


More information about IDUB competitions can be found on the website.


#UniLodz IDUB grants – post-Germanness of Lodz and the surrounding areas [ENG. VER]

#UniLodz IDUB Grants - experimental narrations of artistic radio [ENG. VER]



University of Lodz is one of the biggest universities in Poland. Its mission is to educate top-class scientists and specialists in numerous fields of humanities, social sciences, natural and exact sciences as well as health sciences. UniLodz cooperates with business, both at the staff level by providing qualified employees as well as at the scientidfic level, by offering its know-how to enterprises from various areas of economy. University of Lodz is an academic institution open to the world – the number of its international students is constantly growing, while its Polish students, thanks to Exchange programmes, get to know Europe, Asia and travel overseas. The University is a part of Lodz, it operates for and with the community of Lodz by getting involved in many socio-cultural projects.


Source: dr Anna Wendorff, Faculty of Philology, UL

Edit: Promotion Centre, UL

Poprzednia wiadomość 2. dawka szczepień dla nauczycieli akademickich - komunikat
Następna wiadomość Lekcje angielskiego dla urzędników od UŁ [ENG. VER.]